Mateusz Borowski: POTOMKOWIE ANTYGONY. TEATR I RELACJE RODZINNE

Rodzina w jej tradycyjnym kształcie, oparta na związkach krwi, jest tylko pozornie strukturą uniwersalną i naturalną. Antropologia właściwie w ciągu całego ostatniego stulecia uczyła nas, że stworzony w połowie XIX wieku model rodziny to tylko jeden z wielu możliwych wzorców relacji rodzinnych. Dopiero pod koniec XX wieku, w wyniku procesów emancypacji mniejszości seksualnych i kulturowych, kwestia dominującej struktury rodziny nabrała politycznego znaczenia. O tym, że powinowactwo niekoniecznie musi opierać się na pokrewieństwie, przekonuje Judith Butler w pracy Żądanie Antygony (2000), choć jednocześnie analizuje ona tragiczny los bohaterki Sofoklesa jako wynik nieposłuszeństwa wobec dominującej ideologii rodziny. Interpretacja ta pozwala jednak postawić pytanie, które autorkę Żądania Antygony interesuje w mniejszym stopniu, a które stanowi punkt wyjścia dla całego wykładu: na ile teatr, będący instytucją społeczną, służył i nadal służy jako miejsce utwierdzania i rozpowszechniania modeli relacji rodzinnych, zarówno w ich tradycyjnym, jak i dalece subwersywnym kształcie?

Dr Mateusz Borowski jest adiunktem w Katedrze Dramatu Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego główne obszary badań to najnowszy dramat, teatr europejski, amerykański oraz teoria queer. Zajmuje się również tłumaczeniem tekstów literackich i naukowych.

9 czerwca 2010 (środa), g. 19.00

mała scena TR | wstęp wolny