info

przekład Klaudyna Rozhin
opieka reżyserska Grażyna Kania

Enda Walsh napisał Bedbound w kilka lat po swoim dramacie Disco Pigs, który grany jest na wielu europejskich scenach. Sztuka ta została entuzjastycznie przyjęta na zeszłorocznym festiwalu w Edynburgu, a potem w Londynie, gdzie wystawiono ją w reżyserii samego autora w Royal Court Theatre.

Siła tego dramatu tkwi w języku, w dialogu między bohaterami: ojcem i córką. Dialog ten jest właściwie przeplatającymi się monologami, które tworzą coś w rodzaju poematu prozą, joyce'owskiego "strumienia świadomości". Mówienie dla obojga oznacza przetrwanie. Bohaterowie walczą o odzyskanie kontroli nad swoim życiem, a ich na pozór bezsensowne kwestie oddają ich samotność i próbę wzajemnego kontaktu. Tak jak bohaterowie Disco Pigs wprawdzie walczą ze sobą, ale są też dla siebie jedyną szansą, wszystkim, co im pozostało.