info

Na małą scenę TR Warszawa zostanie przeniesiony w skali 1:1 pokój Anny Baumgart: okno, łóżko, dźwięki ulicy i domu, w którym mieszka. Artystka zaprasza widza, by spędził w jej sypialni samotną noc doświadczając bezsenności, bo – jak powtarza za Cioranem: „jedyną rzeczą, o której nie można mówić, jeśli jej się nie poznało, jest bezsenność”. Udręka bezsenności, samotność w bezsenności i szczególne odczucie czasu. Sekundy, minuty, godziny, które podczas snu nawet by nie zaistniały. Widz/aktor uwięziony w tej rzeczywistości nie będzie mógł opuścić pokoju przed upływem nocy. Stanie się zakładnikiem artystki, teatru i czasu.

Akcja będzie odbywać się nie tylko o nietypowej porze w opustoszałym teatrze, ale też w symbolicznym okresie roku – podczas świąt aż do Sylwestra, kiedy zamykają się instytucje kultury, a ludzie pochłonięci są życiem prywatnym. W czasie trwania projektu w pokoju będą zachodzić nieznaczne zmiany. Jednej nocy widz przeczyta na ekranie komputera korespondencję artystki, innej znów usłyszy dźwięki nocy transmitowane z jej domu, lub kładąc się w łóżku natknie się na śpiącego mężczyznę.

Anna Baumgart – artystka intermedialna, zajmuje się rzeźbą, instalacją i wideo. Analizuje wątki dotychczas pomijane: kulturowe i psychologiczne aspekty kobiecości, stereotypy, także te wizualne, związków kobiety i mężczyzny. Jej prace są w kolekcji Państwowej Galerii Sztuki Zachęta. Obecnie mieszka i pracuje w Warszawie.

notatki Anny Baumgart
Katastrofa Jawy czyli Bezsenność w TR

Ciemny pokój sypialnia przeniesiona z prywatnej przestrzeni artystki prywatny widok okna dźwięki
które słyszy w czasie bezsennej nocy: dźwięki ulicy, domu w którym mieszka, oddechu mężczyzny w jej łóżku. (W czasie trwania instalacji ten mężczyzna śpi w swoim/ jej łóżku czasami) widz, odbiorca wchodząc do sypiali /sypialnia znajduje się w teatrze jest prawdziwa a udaje scenografię, prywatna przestrzeń poprzez kontekst teatru staje się sceną/ widz staje się aktorem
ale nie ma nic do grania, gra siebie. Jest wolny może robić wszystko a jednocześnie ograniczony kontekstem. Teatr żyje dla widza tylko w czasie spektaklu. Bezsenność rozgrywa się w nocy. Projekt angażuje przestrzeń teatru w czasie gdy jest niedostępny dla widza
widz, towarzysz i obserwator bezsenności musi jej doświadczyć bo jak pisze Cioran
„jedyną rzeczą, o której nie możesz mówić jeśli jej się nie poznało jest bezsenność.” Udręka bezsenności, samotność w bezsenności a jednocześnie szczególne odczucie czasu sekundy, minuty, godziny ,„Podczas snu te chwile nawet by nie istniały, a wiec nie tylko złe chwile ma ta katastrofa jawy”*
W sypialni jest ciemno dopiero gdy wzrok się przyzwyczaja rozpoznaje przedmioty łóżko, stół,
(może laptop z internetem )
W czasie trwania projektu przestrzeni sypialni zachodzą nieznaczne zmiany. Pewnej nocy pali się lampka nocna, innej zalega całkowita ciemność, może zmienić się dźwięk w pokoju, czasami śpi w nim mężczyzna.W pokoju może przebywać tylko jedna osoba określona ilość czasu (być może będzie musiała podpisać umowę, że nie opuści pomieszczenia przed upływem jakiegoś czasu)…

*Cioran Zeszyty 1957-1972
w nawiasach sprawy do przemyślenia

wchodząc do pokoju zobowiązujesz się do pozostania w nim do świtu,
decydujesz się również ”nie spać” i jest to niepisana umowa między Tobą artystką i teatrem,
możesz doświadczyć uciążliwości czasu, i ty tylko zdecydujesz jak i czy ingerować w bieg sekund, minut, godzin,

w bezsenności możesz mieć dostęp do prywatnej korespondencji artystki, projektów, archiwum fotograficznego, znajdujących się w jej komputerze,

na półce pod telewizorem znajduje się zbiór kaset wideo z filmami zrealizowanymi przez Annę Baumgart, a także innymi, które z różnych powodów znajdują się w jej pokoju,

wyjrzyj przez okno,

w bezsenności będziesz mógł zadzwonić do znajomych nieobecnej których numery są zakodowane w aparacie telefonicznym,

wchodząc do pokoju otrzymasz dyktafon, na którym możesz zarejestrować swoje uwagi, przemyślenia, szumy i rozmowy bezsennej nocy,
zobacz co się wydarzy... nic nie jest tym, czym się wydaje...

pokój jest do twojego użytku, ale nie masz gwarancji, że będziesz w nim sam,
możesz przynieść do pokoju prawie wszystko, co chcesz,

bądź uważny,

jesteś aktorem
katastrofy jawy…

Akcja będzie trwać od 20.12.2005 do 2.01.2006, także w Święta i Sylwestra, w godzinach 22.00 – 6.00