info

scenariusz i reżyseria Pier Paolo Pasolini; zdjęcia Tonino Delli Colli, Armando Nannuzzi, Giuseppe Ruzzolini; muzyka Benedetto; Włochy 1969; 98 min
obsada: Pierre Clementi, Franco Citti, Ninetto Davoli, Jean-Pierre Leaud. Alberto Lionello, Ugo Tognazzi, Anne Wiazemsky i in.
 

Prowokacyjna i szokująca krytyka kapitalizmu. Film, który reklamowano cytatem: „Zabiłem swojego ojca, jadłem ludzkie mięso i drżałem z rozkoszy". W historii wzajemnego szantażu dwóch niemieckich przemysłowców ujrzeć można morderstwa, odcięte głowy, kanibalizm i zoofilię. Sceny współczesne przeplatane są sekwencjami opowiadającymi o średniowiecznym pustelniku-kanibalu. Najbardziej „ludzkimi" postaciami w tym filmie pozostaną świnie. Ten ponury obraz jest krzykiem rozpaczy człowieka nieakceptującego świata, którym rządzi wyłącznie pieniądz i chęć zysku.
Jak powiedział Pasolini, chlew to po prostu społeczeństwo, w którym przyszło mu żyć, społeczeństwo pożerające nie tylko jednostki nieposłuszne jego prawom, ale także ludzi uległych, konformistów.
Tekst Chlewu, w nieco zmienionej postaci, funkcjonuje również jako dramat sceniczny.