info

tłumaczenie Piotr Gruszczyńki

Wydarzenia, które składają się na La tour de la defense, dramat Copi’ego po raz pierwszy wystawiony w 1981 roku, trafnie charakteryzuje wypowiedź jednego z bohaterów – Ja pierdolę, ale cyrk! Akcja toczy się w Paryżu, w noc sylwestrową 1976 roku wśród niewielkiej grupki znajomych, głównie homoseksualistów. To świat widziany w krzywym zwierciadle. Dialogi toną w meandrach absurdu, niemożności porozumienia i wzajemnych wybuchach gniewu. Bohaterowie przeważnie się kłócą i nawzajem zwalczają. Bywają brutalni. Nawet ich zbliżenia intymne z intymnością mają niewiele wspólnego – odbywają się w miejscach publicznych, miewają charakter gwałtu. Jednak w tak wyjątkową noc, podczas budzącej niesmak uczty, następuje moment porozumienia między wszystkimi uczestnikami zabawy. Zza wszystkich tych obyczajowych i artystycznych prowokacji przebija świadectwo zagubienia bohaterów i tęsknota za utraconą niewinnością.

Copi (właściwie Raúl Damonte Botana, jego pseudonim oznacza „kurczak”) - argentyński pisarz, rysownik, dramatopisarz. Większość życia spędził w Paryżu. W młodości był członkiem grupy Tse, która w 1969 wystawiła biograficzną sztukę o Evie Peron. Pozostawał w tym okresie pod dużym wpływem Becketta, często poruszał problem komunikacji międzyludzkiej. Współpracował również z grupą Pánico, w której skład wchodziły takie osoby jak Fernando Arrabal, Roland Topor i Alejandro Jodorowsky. Zmarł w 1987 roku w wyniku komplikacji wywołanych AIDS.

Opieka reżyserska Maciej Podstawny
Czytają: Magda Grąziowska, Anna Kłos-Kleszczewska, Sebastian Pawlak, Rafał Maćkowiak, Tomasz Tyndyk.

WSTĘP WOLNY