info

przekład Agnieszka Lubomira Piotrowska

opieka reżyserska Redbad Klijnstra

W języku angielskim trip oznacza m.in. podróż narkotyczną, tzn. odmienny stan świadomości, istniejący na granicy dwóch realności. Rozdwojenie to także jedna z bardziej charakterystycznych cech poetyki Dostojewskiego. Bohaterowie sztuki Sorokina są uzależnieni, jednak nie od narkotyków, ale od literatury: Nabokova, Celine’a, Tołstoja.
Siedem postaci dramatu czeka na dealera, który proponuje im coś zupełnie nowego – Dostojewskiego.
Podróż w głąb literatury staje się dla bohaterów podróżą w głąb siebie, do najskrytszych wspomnień z dzieciństwa. Po drodze do siebie postaci przeistaczają się w bohaterów powieści Idiota i przeżywają kryzys świadomości bohaterów Dostojewskiego – ludzi przynależących do ginącego świata. Żyją na granicy, w wielkim napięciu, kiedy emocje sięgają zenitu. Wszyscy są opętani namiętnością (do pieniędzy, kobiet, destrukcji, życia...). Jednak podczas gdy u Dostojewskiego wszystko funkcjonuje w atmosferze ciągłego oczekiwania na katastrofę, u Sorokina ta katastrofa rozwija się na naszych oczach. Tak jakby autor pozbawił swoich balansujących nad przepaścią bohaterów równowagi. Narkotyczne działanie Dostojewskiego to "wywracanie siebie na lewą stronę", projekcja wnętrza, intymności na zewnątrz.

Wieczór autorski
Władimir Sorokin (ur. 1955), pisarz i grafik, jeden z czołowych przedstawicieli radzieckiego, a później rosyjskiego konceptualizmu. Pisze od 1977 roku. U progu swej drogi literackiej był związany z kręgiem moskiewskiego undergroundu lat 80. W 1985 roku w Paryżu w wydawnictwie "Sintaksis" ukazała się jego pierwsza powieść Kolejka.
Twórczość literacka Sorokina, pełna artystycznych eksperymentów i swobody w interpretacji najnowszej historii, przyniosła mu opinię skandalisty, ale i "prawdopodobnie ostatniego z długiej listy wielkich pisarzy rosyjskich". Jest autorem opowiadań, dramatów i powieści, takich jak Tridcataja ljubow Mariny, Sierdca czetyrioch oraz Gołuboje sało. Książki Sorokina tłumaczono m.in. na niemiecki, angielski i francuski.

Władimir Sorokin, nazywany ikoną rosyjskiego postmodernizmu, w swojej najnowszej powieści Lód rezygnuje z eksperymentów formalnych na rzecz efektownej i błyskotliwie opowiedzianej fabuły. Tajemnicza sekta poluje w Moskwie na ludzi o jasnych włosach i niebieskich oczach, poddając ich okrutnemu rytuałowi. Nieliczne ofiary, którym udało się przeżyć, dowiadują się, że należą do grona wybrańców: dwudziestu trzech tysięcy bytów, które niegdyś, w wyniku fatalnej pomyłki, stworzyły Ziemię i na miliony lat popadły w niewolę, zapominając o swej prawdziwej naturze. Wreszcie, za sprawą szczęśliwego zrządzenia losu, pierwsza z "nadistot" odkrywa prawdę o sobie i znajduje sposób, aby rozpoznać pogrążonych w nieświadomości towarzyszy.
Sorokin odwołuje się do przetworzonych przez kulturę masową wątków gnostyckich oraz idei nietzscheańskiego nadczłowieka, wykorzystując je jako pretekst do rozważań nad względnością dobra i zła, dominacją rozumu nad uczuciami. Połączenie skrajnie pesymistycznej oceny rzeczywistości, groteski oraz czarnego humoru tworzy w tej książce mieszankę wybuchową, wzbogaconą dodatkowo mistrzowską narracją i agresywnym, sugestywnym językiem.

Wieczór autorski zorganizowany we współpracy z wydawnictwem W.A.B. z okazji wydania powieści Władimira Sorokina Lód w tłumaczeniu Agnieszki Lubomiry Piotrowskiej.