info

opieka reżyserska Aleksandra Konieczna
 

Inspiracją do napisania tej sztuki był dla mnie obraz Gerarda ter Borcha „Portret Heleny van der Schalcke jako dziecka", który znam tylko z reprodukcji. Bohaterką dramatu jest młoda kobieta, która w wieku 27 lat popełnia samobójstwo. Jej dziwny i tajemniczy testament jest punktem wyjścia do opowiedzenia historii o kobiecie współczesnej, która dopiero po śmierci może „pełnym głosem" opowiedzieć o skomplikowanym świecie własnych uczuć. Tytułowa bohaterka w samym dramacie się nie pojawia. Jej portret jest zatem tylko niedoskonałą rekonstrukcją, której dokonują na naszych oczach pozostali przy życiu bohaterowie dramatu.

Kiedy cię spotkałam wiedziałam, że będziesz w moim życiu mężczyzną. Układ, jaki zawarliśmy, był zwyczajnym układem, jaki zawierają mężczyźni i kobiety naszego czasu. Lubiłam twoje ciało, twoje zakamarki, twoje rzęsy, zapach twoich włosów. Lubiłam trzymać cię za rękę. Lubiłam na ciebie patrzeć kiedy pijesz kawę, kiedy palisz papierosy, kiedy patrzysz na inne kobiety. Lubiłam brać cię w usta. Lubiłam życie obok ciebie. Twoje ciało jest dla mnie żywe jak przedtem; nawet bardziej. Wybrałam ciebie i twoje ciało, bo zawsze wierzyłam, że będzie nam ze sobą dobrze.
Monika Powalisz, Helena S.